Największe koncerny olejów palmowych

Opublikowano 30 września 2026 · Zaktualizowano 3 października 2026 · 4 min czytania

Olej palmowy pochodzi niemal w całości z Indonezji i Malezji, gdzie duże grupy plantacyjne uprawiają palmę olejową obok milionów drobnych rolników. W przypadku plantacji typową miarą wielkości jest powierzchnia nasadzeń, a nie przychody, bo wiele z nich rafinuje i sprzedaje też olej kupiony od innych. Oto dziesięć największych według powierzchni palmy olejowej w ostatnim raporcie:

Powierzchnia nasadzeń palmy olejowej według raportów spółek; Golden Agri-Resources, Astra Agro Lestari i Bumitama wliczają zarządzane przez siebie plantacje drobnych rolników (plasma), Indofood Agri Resources tylko własne plantacje, a dane KLK obejmują niewielki udział kauczukowców. 2024/25 to rok obrotowy kończący się w 2025 r. Kilka grup z siedzibą w Singapurze uprawia głównie w Indonezji.

Dziesięć firm w skrócie

SD Guthrie

SD Guthrie, do czerwca 2024 r. Sime Darby Plantation, jest notowany w Kuala Lumpur i kontrolowany przez malezyjski państwowy fundusz PNB. Ma największą na świecie powierzchnię plantacji palmy olejowej - w Malezji, Indonezji, Papui-Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona - i sam rafinuje część oleju.

Golden Agri-Resources

Golden Agri-Resources, notowany w Singapurze i kontrolowany przez indonezyjską rodzinę Widjaja (grupa Sinar Mas), uprawia palmę w Indonezji, głównie przez spółkę zależną SMART, oraz prowadzi rafinerie i handel, który sprzedaje olej palmowy i jego produkty na całym świecie.

FGV Holdings

FGV wyrósł z FELDA, malezyjskiej agencji państwowej, która od lat 50. osiedla rodziny na ziemi pod uprawę palmy olejowej i kauczuku. Wprowadzony na giełdę w 2012 r. w jednej z największych ofert w branży, został z niej wycofany w sierpniu 2025 r., gdy FELDA wykupiła pozostałych akcjonariuszy.

Kuala Lumpur Kepong (KLK)

KLK, notowany w Kuala Lumpur i kontrolowany przez rodzinę Lee poprzez holding Batu Kawan, uprawia palmę w Malezji i Indonezji. Należy też do największych producentów oleochemikaliów - składników na bazie oleju palmowego do mydeł, kosmetyków i detergentów - z zakładami w Azji i Europie.

Astra Agro Lestari

Astra Agro Lestari, notowany w Dżakarcie, to dział plantacyjny Astra International, dużego indonezyjskiego koncernu przemysłowego, który należy do hongkońskiego Jardine Matheson. Plantacje leżą na Sumatrze i w Kalimantanie i obejmują zarządzane przez firmę plantacje drobnych rolników.

First Resources

First Resources, notowany w Singapurze i kontrolowany przez rodzinę Fangiono, uprawia palmę w indonezyjskich prowincjach Riau i Kalimantan oraz rafinuje i sprzedaje olej palmowy i biodiesel.

Indofood Agri Resources

IndoAgri to zarejestrowany w Singapurze dział plantacyjny Indofood, należący do indonezyjskiej grupy Salim. Oprócz palmy uprawia trzcinę cukrową i kauczuk, a olej spożywczy i margarynę sprzedaje w Indonezji pod markami takimi jak Bimoli.

Wilmar International

Notowany w Singapurze Wilmar jest bardziej znany jako największy rafiner i handlowiec oleju palmowego niż jako plantator, ale ma też własne plantacje w Indonezji, Malezji i Afryce. Jego sylwetka znajduje się w artykule o największych handlowcach zbożem.

Bumitama Agri

Bumitama, notowana w Singapurze, uprawia palmę w indonezyjskim Kalimantanie; kontroluje ją rodzina Lim, a malezyjska IOI Corporation ma około jednej trzeciej akcji. Jak wielu indonezyjskich plantatorów obok własnych zarządza plantacjami drobnych rolników.

IOI Corporation

IOI, notowana w Kuala Lumpur i kontrolowana przez rodzinę Lee, uprawia palmę w Malezji i Indonezji oraz produkuje oleochemikalia i tłuszcze specjalne. Ma też około jednej trzeciej Bumitama Agri.

Plantatorzy, rafinerie i handlowcy

Posiadanie ziemi i rafinacja oleju to różne biznesy. Wilmar, Musim Mas i Apical prowadzą największe sieci rafinerii i terminali eksportowych i kupują dużą część owoców i surowego oleju od innych plantacji i drobnych rolników; Musim Mas i Apical to firmy prywatne, które publikują niewiele. Malezyjscy liderzy SD Guthrie (dawniej Sime Darby Plantation), FGV i KLK mają państwowe lub rodzinne korzenie, a indonezyjscy należą do dużych konglomeratów, takich jak Sinar Mas (Golden Agri), Astra i Salim (Indofood).

Co decyduje o ich produkcji

Palma olejowa plonuje najlepiej w wieku ok. 10-20 lat, więc starzejące się plantacje trzeba odnawiać, co obniża produkcję na kilka lat; sama Golden Agri odnowiła w 2025 r. 16 800 ha. Susza w latach El Niño obniża plony z opóźnieniem 6-12 miesięcy, co wyjaśnia artykuł El Niño i La Niña.

Co to oznacza dla cen

Ponieważ Indonezja i Malezja dominują w eksporcie, ich polityka porusza cenami światowymi: indonezyjski obowiązek domieszek biodiesla zatrzymuje więcej oleju w kraju, opłaty eksportowe zmieniają cenę dla zagranicznych kupujących, a krótki zakaz eksportu w 2022 r. gwałtownie podbił ceny. Unijne przepisy o łańcuchach dostaw wolnych od wylesiania skłaniają kupujących do oleju identyfikowalnego. Ceny oleju palmowego zmieniają się też wraz z olejem sojowym, słonecznikowym i rzepakowym, co opisuje artykuł Kompleks olejów roślinnych.